پنجشنبه چهارم اسفند 1390
برای مهدی کریمی
یک باره می پری از خواب
کیست این وقت شب
یک زنگ گوشی ات را روشن کرده
اعداد چون تصویرهای رویا
در اتاق پراکنده می شوند
دست دراز می کنی
عددها را
جمع می کنی
این شماره ۶۰۶
۴۴
۴ ۴
در حافظه ی تلفن
سیم کارت
نیست اما آشناست
دفتر تلفن ات را بیرون می کشی
چنین شماره ای نیست
یک شماره از دفتر خط خورده
چنان که تا ابد خوانده نشود
زنگ می زنی
پشت خط صدای ممتد دیجیتال :
مشترک موردنظر نیست وهرگز نخواهد بود
که بود این وقت شب
آن شماره که خط خورده
واین شماره در دل شب
این شماره ی شک
شماره های زیادی امدند
حذف شدند
الو عزیزم ها
نازنینم ها
اما تو ای شماره ی نازنین!
از کجا می آیی
که به جستجویت
باید
تا ابد به ذهنم سفر کنم!؟
نوشته شده توسط محمد آفتاب در ساعت 8:50 | لینک
|